Yvonne Dröge Wendel * info * biography * cv * text XDJ * interview MG * text LS * tekst LS * text EG * 2010|2 * 2009|2 * 2009|1 * 2008|4 * 2008|3 * 2008|2 * 2008|1 * 2007|2 * 2007|1 * 2006|2 * 2006|1 * 2005|2 * 2005|1 * 2004|4 * 2004|3 * 2004|2 * 2004|1 * 2003|1 * 2002|2 * 2002|1 * 2001|3 * 2001|2 * 2001|1 * 2000|4 * 2000|3 * 2000|2 * 2000|1 * 1999|1 * 1998|2 * 1998|1 * 1997|2 * 1997|1 * 1996|2 * 1996|1 * 1995|2 * 1995|1 * 1994|2 * 1994|1 * 1993|2 * 1993|1 * 1992|2 * 1992|1 * credits *
































top
Liquid Identities


- solo- Lumen Travo Gallery - Amsterdam

Tekst Bert Steevensz:

Sculptuur als samenspel en de toeschouwer/gebruiker als speler, Dat is wat Yvonne Dröge Wendel voor ogen heeft. ‘Als je wilt dat het object overleeft, dan moet je het steeds weer aanraken, hetzij door middel van woorden, hetzij fysiek’, schrijft de kunstenaar. Haar werk kenmerkt zich door interactiviteit. Een bekend project is een meer dan manshoge zwarte wollen bal, die door allerlei velden en wegen, bos en beemd, stad en land gerold, zodat het straatvuil dan wel de dode bladeren zich aan de bal vast blijven klitten. De sculptuur verandert als het ware met de omgeving waar ze zich door heeft bewogen, ze wordt in de belevingswereld van de kunstenaar echter ook opgeladen met de verhalen van de mensen die ze aanraken en aan het rollen brengen. Andere sculpturen moeten, door de gebruikte materialen, regelmatig gemasseerd worden om hun vorm te behouden.

Liquid Identities toont een verzameling flexibele sculpturen die, evenals de bal, meer lucht dan harde materie bevat. Ze zijn geïnspireerd op recente ontwikkelingen in de architectuur, gebaseerd op New Technology, waarbij de organische bouwvolumes flexibel zijn, de architectuur naar gelang de wens van de gebruiker van vorm en functie kan veranderen. De ‘identiteiten’ van de sculpturen zijn, binnen de beperking van de materialiteit en constructiewijze, veranderlijk, programmeerbaar. In wezen betreft het, zoals in al haar voorgaande projecten, een onderzoek naar en in de grensgebieden waar voorwerp en individu in elkaar overgaan. De ijle voorwerpen van Liquid Identities, gemaakt van merendeels spiegelende stroken die harmonicagewijs aan elkaar zijn verbonden, laten zich uit elkaar trekken en in elkaar schuiven tot allerlei willekeurige vormen. Naast kleinere exemplaren zijn in de galerie een aantal grote hangende sculpturen door de kunstenaar en vrienden van de kunstenaar, vrij naar hun eigen inzichten, vormgegeven. Het maakproces is een langdurig gevecht met het zo eenvoudig lijkende voorwerp en ook dit intensieve samenspel, dit zich eigen maken van het object en de weerstand en eigen karakter ervan is een belangrijk gegeven voor de kunstenaar.

De vormen zijn ook op te vatten als architectuurmodellen, die een veel grotere maatvoering zouden kunnen krijgen. Hiermee vervaagt ook de grens tussen sculptuur en bouwkunst. Wel gaat het in beide gevallen om een ruimtebepaling, die bij Dröge Wendel echter niet dwingend is. Ze is ook meer geïnteresseerd in de ruimte - in de ruimste zin van het woord en dus niet alleen fysiek maar ook mentaal - waarin het voorwerp functioneert dan het voorwerp zelf. Zo heeft ze eerder een boek gepubliceerd waar een enkele houten stok de hoofdrol speelt. Een op zichzelf onbeduidend voorwerp. In het boek ontrollen zich verschillende visies op het voorwerp, inclusief een historisch en kunsthistorisch onderzoek naar het onderwerp, als een soort multiple-choice ‘kijkruimte’. Het is deze bredere ruimte - mentaal, cultureel, maar ook fysiek - die voorbij de grenzen van het (kunst)voorwerp zelf gaan, die uiteindelijk het werkterrein uitmaakt van Yvonne Dröge Wendel.



top